Bir Sonraki Ramazan’a Kim Ulaşacak?

Yine bir Ramazan ikliminin içindeyiz…

Zamanın akışı belki değişmiyor ama ruhumuz başka bir mevsime giriyor. Manevi duyguların zirveye ulaştığı, kalplerin yumuşadığı, gönüllerin daha hassas, duaların daha içten olduğu müstesna bir zaman dilimindeyiz.

2026 yılı Ramazan’ına bu kez biraz buruk girdik. Şaban ayının son günlerinde ansızın aramızdan ayrılan kayınvalidemin acısı hâlâ yüreğimizde taze. O da Ramazan’ı bekleyenlerdendi… Sofrasını, duasını hayal edenlerdendi. Nasip olmadı.

Onun gibi nice insan bu mübarek aya kavuşamadan göçüp gitti.

İdrak edenler için Ramazan’a ulaşmak başlı başına bir lütuftur. Her gelişinde bunu biraz daha derinden hissediyoruz. Çünkü insan, yokluğun gölgesini görmeden nimetin kıymetini tam anlayamıyor.

İşte bu yüzden Ramazan’a her eriştiğimizde ona sımsıkı sarılmalıyız.
Çünkü kimseye bir sonraki Ramazan’ın garantisi verilmedi.

Ramazan, kurak bir toprağa yağan bereketli yağmur gibidir. Nasıl ki yağmur çatlamış zemini diriltir, Ramazan da yorgun kalplerimizi diriltir. Ruhumuza şifa, gönlümüze ferahlık olur.

Bu mübarek ay yalnızca mideleri değil, kalpleri de doyuran ilahi bir sofradır.

Ramazan;
oruçtur,
sabırdır,
paylaşmaktır,
duadır,
iftar sofralarında muhabbetle buluşmaktır,
sahurun sessizliğinde rahmeti hissetmektir,
teravihte omuz omuza saf tutmaktır,
empati yapmaktır,
nimetin kıymetini bilmektir.

Ramazan sadece aç kalmak değildir. Elimize, dilimize, gözümüze ve gönlümüze oruç tutturabiliyorsak ne mutlu bize.

Açlığı yaşayarak tokun hâlini anlamak, susuzluğu hissederek şükrü çoğaltmaktır. Nefsi terbiye etmektir. Dilimizi incitmekten, kalbimizi kirletmekten, gözümüzü haramdan, gönlümüzü kibirden arındırmaktır.

Bu ay; imanın, ibadetin ve güzel ahlâkın güçlendiği; ümmet bilincinin ve İslam kardeşliğinin pekiştiği bir muhasebe mevsimidir. Mümin, bir yandan Rabbiyle bağını kuvvetlendirirken diğer yandan kardeşleriyle olan ilişkilerini gözden geçirir. Kırgınlıkları tamir eder, gönülleri onarır.

Gelişiyle sevindiren, gidişiyle hüzünlendiren sevgiliye “sevgili” denirse; Ramazan mümine sevgilidir.

Ramazan, günahlarla yorulmuş kalplerimize ruhen bir sıfırlanma imkânı sunar. Yaz sonunda yağan rahmet yağmuru gibi… Nasıl ki yağmur yeryüzündeki tozu toprağı temizler, Ramazan da gönül dünyamızdaki kiri, pası ve kırgınlığı yıkayıp götürür. İçimizde yeni bir başlangıç başlatır.

“Ramazan ayı, insanlar için bir hidayet rehberi, doğru yolun ve hak ile batılı birbirinden ayırmanın apaçık delilleri olarak Kur’an’ın indirildiği aydır. Artık içinizden kim bu aya yetişirse onu oruçlu geçirsin. Kim de hasta veya yolcu olursa, başka günlerden sayısınca tutar” (Bakara Suresi 185. Ayet)

Kur’an ayı olan Ramazan; sadece midemizi değil, zihnimizi ve kalbimizi de terbiye etmemiz gerektiğini hatırlatır. Okuyarak, anlayarak ve yaşayarak arınmayı öğretir.

Bu ayda sosyal medya paylaşımlarında daha hassas olmak, yeme içme görüntülerini paylaşırken oruçlu kardeşlerimizi düşünmek, zorunluluk olmasa da bir zarafet ve incelik göstergesidir. Çünkü Ramazan biraz da edep ve ölçü ayıdır.

Sevgili Peygamberimiz bir hadisinde, “Mü’min bal arısı gibidir. Bal arısı hep güzel şeyler yer, güzel şeyler üretir. Konduğu yeri ne kırar ne de ifsat eder.” buyurur.

İşte Ramazan, bal arısı gibi olmayı yeniden öğrenme zamanıdır. Üretirken de tüketirken de ölçülü olmayı; konuşurken de susarken de nezaketi elden bırakmamayı öğretir.

Hayatı bu kıvamda yaşayabilenlere ne mutlu.

Ve şimdi bir kez daha düşünelim…

Bu akşam iftar sofrasına oturabiliyorsak, sahura kalkabiliyorsak, ezanı duyabiliyorsak; bu bir lütuftur. Çünkü sonraki Ramazan ayı garanti değil.

Belki bu, bizim son Ramazan’ımızdır.
Belki de bir başkasının hayalini kurduğu ama kavuşamadığı Ramazan’ı biz yaşıyoruz.

O hâlde her günü son fırsat bilerek, her iftarı şükürle, her sahuru dua ile karşılayalım.
Ramazan’a değil; Ramazan’ın kıymetine sarılalım.

Çünkü gerçekten…
Sonraki Ramazan ayı garanti değil.